Spirala

"Ona"

Tród, towarzyszący od zerwania wzroku,

niemożność, wzięcia najmniejszego oddechu,

zapach szyprowy, ale jednak słodki, gdzieś kwiatowy...

strzecha włosów, frywolnie budzących zachwyty.

"Nimfa"

I ten wydźwięk, ton, przekaz jakże skryty,

Nawołuje ni zewsząd, spiralnie oplatając myśli,

ogarnia niepamięć o sprawach wnet oczywistych,

w poczuciu głodu, nagle wewnątrz doznań syty.

"Hipnotyzerka"

Obleczona w szarym kolorycie, zarazem barwna,

o bladej karnacji, różanych polikach, w spojrzeniu senna,

We wrażeniu skryta, a zarazem jakże jawna;

prostolinijna w oprawie, w wizji jednak nieco kręta.

"Manipulatorka"

Chwyta mnie w wirze, w którym nie ma wyjścia,

Szepta, pogmatwane dla mnie w verbum zaklęcia,

 Ni to dostrzec, żadnego nuże miejsca do ukrycia,

przed pojęciem umysłu wolnego; w drodze do wyklęcia.

"Dziura"

Pochłania mnie bytum, nad wyraz zachłannie,

scala w jedności, spajając węzły pojęcia starannie,

opadam w odwet przyciężkawo, w ruchu spiralnie

Ani tu początku, ni końca nim upadnę...  

"Chwila"

Tunel jasny jak błysk, otoczył ciemne dno źrenicy,

czas, pośpieszył nagle ruchem prosto-wstecznym,

stan, klarowny a zarazem nad wyraz niedorzeczny,

w przejrzystości świetlnej, jestem już bezpieczny?

"Spirala"

Zadrżały mięśnie od samej scenerii, masakra!

Każda część jej ciała, zatacza się i rozpada,

róż - jednak siny, sprężystość - jednak zapada...

gdy ślepe trzeszcze wyostrzyły, jaka jest toć prawda.