MAGIA: Dlaczego wypierano się magii?

Jakby wspomnieć pierwszemu napotkanemu człowiekowi na ulicy, że Harry Potter opiera się na prawdziwej historii - zareagowałby nerwowym uśmiechem co nie? 

No ale w sumie dziwisz się? Bo ja w sumie nie. 

Magia a nauka
Magia stała się ogólnie ezoteryczną (ukrytą) tradycją, a nie egzoteryczną (otwartą) praktyką. Nie da się przecenić; przerażającego wpływu religii i naukowych polemik skierowanych przeciwko niej. 
Rozumiesz powagę? 
Antropolodzy uważali też, że magia jest na tyle idiotyczna, że finalnie została ona usunięta z programu nauczania... A więc co przyczyniło się do tak wielkiej jej ignorancji? Podobno, że koncpcja istnienia sił nadprzyrodzonych jest po prostu przestarzała i nie trzeba wierzyć już w "tajemnicze, nieprzewidywalne siły", magię czy np. duchy. Nie były również potrzebne instytucje opierające się na takich koncepcjach. 
Magia, nazwijmy to szczerze; to powrót do koncepcji przednaukowych. Odbierana jest jako podła zniewaga wobec nauki. Dla wielu, magia była tylko i wyłącznie chaosem; kwestią teatralności, przesądów, złudzeń i niedorzecznych fantazji. A wiara w nią; spowodowana psychologiczną potrzebą radzenia sobie z "niepewnością" życia przez zdobycie złudnej kontroli nad nieistniejącymi siłami nadprzyrodzonymi.

Marginalizacja magii była na tyle konsekwentna, że aż do końca XX wieku badacze religii skrupulatnie unikali mówienia o tematach ezoterycznych, tak wiesz, jakby takowe w ogóle nie istniały. 

No.

To teraz omówmy przysłowiowego schizofrenika, no bo w sumie nie miał tej choroby stwierdzonej, ale mowa tu o podejściu - Hanz'a Dieter'a Betz'a (z wydziału nowego testamentu i wczesnej literatury chrześcijańskiej), przy seminarium Uniwersytetu Chicagowskiego - zredagował UWAGA... duży tom greckich papirusów z zaklęciami magicznymi. To był taki zbiór przetłumaczonych zaklęć, hymnów i rytuałów ze starożytnych grecko-rzymskich i egipskich zwojów. Tom, był reklamowany jako "bezcenne źródło informacji" dla uczonych w wielu różnych dziedzinach, od historii religii po języki klasyczne i literaturę. Zafascynować miał tych, którzy interesują się okultyzmem i dziedziną magii. Taki był zamysł ok? Koleś spędził szmat czasu na opracowaniu tego "dzieła", ale uznał, że napomni na początku słowa wstępu, że absolutnie w nic co tam widnieje - nie wierzy. Abstrakcja co nie? Rzec by się chciało, że Betz miał ostre rozdwojenie jaźni. 

To jak to w końcu jest? Tu usuwają z obiegu wiedzę tajemną, tam z kolei ją opracowują, ale w nią nie wierzą...Człowiek - miał już sieczkę z mózgu. Ale spokojnie, już mówię co było dalej... Bo pewnego dnia wjechał jak na białym koniu - antropolog William S. Lyon, który badał kiedyś tam szamańskie praktyki i wierzenia indian amerykańskich. Jest on jednym ze współczesnych uczonych, którzy są coraz bardziej niezadowoleni z promowania stanowiska, że magia nie istnieje. Napisał on takie pewne cudo, które pozwolę sobie zacytować;

Jak wiadomo, środowiska akademickie traktują obecnie magię jako przejaw "przymitywnych przesądów" lub "magicznego myślenia". (...) Jak to możliwe, że choć w historii ludzkości wiara w miagię pojawia się w każdej kulturze zapisanej na ziemii, to w ciągu ostatnich 150 lat naukowcy zaczęli traktować ją jako nierzeczywistą? Prosta odpowiedź: magia nie pasowała do naszej mechanistycznej koncepcji rzeczywistości, dlatego trzeba było ją odrzucić

 No, także ten. 

Myślenie magiczne
Wielu naukowców z definicji odrzuca magiczne myślenie jako nonsens, natomiast faktem jest, że praktycznie wszyscy przez cały czas angażują się w to całe magiczne myślenie. Aby to wykazać w jakikolwiek sposób, psycholodzy zaproponowali cztery główne wyjaśnienia;

1. Wierzący są beznadziejnymi ignorantami lub w przykry sposób zostali osadzeni w kulturze religijnej, która uznaje magię za popieprzone i parzące zjawisko.
2. Więrzący są obarczeni co najmniej jednym z błędów poznawczych lub wadliwym rozumowaniem. Tak wiecie, bez urazy.
3. Wierzący są chorzy psychicznie lub wysoko w skali "schizotypii". (to znaczy podatni na ideologie schizofreniczne) 
4. Każdy mózg jest po prostu zaprogramowany, by wierzyć w magię. 

Innymi słowy... jeśli wierzysz w magię, to albo jesteś głupi, albo szalony, albo nie możesz nic na to poradzić. To ostatnie wyjaśnienie obejmuje wszystkich, prawdopodobnie również tych, którzy zaproponowali te wyjaśnienia. Nie można zaprzeczyć, że niektóre aspekty magicznego myślenia mogą być spowodowane problemami psychicznymi lub błędami poznawczymi. Uznano jednak również, że "nawet inteligetni, wykształceni, stabilni emocjonalnie dorośli ludzie bywają nieracjonalni i przesądni".

Ciekawe dlaczego, co nie?

Magia a religia 
Innym aspektem jest porównanie magii do religii. Bo magia do relgii ma się tak, jak technologia do nauki. Ta pierwsza [magia], opiera się na wierze w teorię na temat natury rzeczywistości, natomiast ta druga obejmuje weryfikowalne zastosowanie tejże teorii. 

Zapytasz jakich teorii. Wiem, jak łatwo idzie się pogubić, więc od razu to wytłumaczę. Chodzi po prostu o to, że teorie są źródłem ważnych proponowanych schematów mających na celu wyjaśnenie chaotycznej i oszałamiającej egzystencji, ich zastosowanie zaś zapewnia środki pozwalające zapanować nad częścią tego chaosu. A związek religii z magią, jest tak naprawdę bardziej złożony niż samo połączenie nauki z technologią, ponieważ istnieją dwie główne kategorie magii - nadprzyrodzona i naturalna. A tu już nie trzeba wiele do intepretacji o co w tym kategoryzowaniu chodzi, bo początkowo jak wiadomo, WSZYSTKO - uważano za nadprzyrodzone, bo nasi przodkowie no nie wiedzieli jak działa świat. Dlatego naturalnie przypisywali wszystko niewidzialnym, nadprzyrodzonym siłom, czyli czemuś spoza świata naturalnego - duchowej instancji, jednemu bogu lub bogom. Potem, ktoś zaobserwował, że istnieją pewne aspekty natury, które są przewidywalne np. ruchy słońca czy gwiazd. No szok. Zaraz obok tego lecznicze właściwości niektórych błot i roślin, aż w końcu i ta realizacja wzbudziła zainteresowanie. No i nie ma co tutaj się dziwić. Magia została skoncentrowana na człowieku, tu i teraz. A więc, nadprzyrodzona magia, została ostatecznie wchłonięta przez religię. Kto by się spodziewał? Aż w końcu ta naturalna podzieliła się na dwie gałęzie; ezoteryczną (obejmującą świat wewnętrzny, psychiczny) i egzoteryczną (obejmującą świat fizyczny, zewnętrzny). Ta ezoteryczna - to miejsce, gdzie ukrywa się magia, a egzoteryczna przekształciła się w naukę, dlatego, bo udało się opracować wyrafinowane metody kontrolowania siły przyrody. Proste. 

Dlatego jak widzisz... wygodniej jest działać praktycznymi mechanizmami niż bujać w obłokach, jak to antropolodzy wyparli. No ale czy słusznie tak jest?

W czasach prehistorycznych, biorąc pod uwagę tą całą tajemnicę życia i jego ciągłą niepewność czy nieuniknioność chociażby śmierci i zegara biologicznego - pierwsze samoświadome istoty były silnie zmotywowane do tego, żeby to "wszystko" za wszelką cenę zrozumieć, a dokładniej; w jaki sposób znalazły się w tym bałaganie i czy mogą w przyszłości spodziewać się czegoś no nie wiem... lepszego? 

Za to później, w czasach starożytnych - w miarę tego, jak osady plemienne rozwijały się w miasta i imperia, uczeni tamtych czasów zyskiwali na tyle komfortu, by móc przekierować swoje myśli z codziennych spraw na wyższe koncepcje tj. duchowe lub/i religijne. Bo mogli. To to robili. 

Eskperyment Platona 

Jeden z najsłynniejszych przedstawicieli nurtu misteryjnego... Uczeń Sokratesa i nauczyciel Arystotelesa. To właśnie on zaproponował istnienie "wyższego wymiaru" czystych idei. Aby lepiej wyjaśnić swoją koncepcję, użył alegorii więźniów w jaskini. Jak głosi historia, Ci więźniowie spędzili całe życie skuci łańcuchami w tejże jaskini - w taki sposób, że mogli oglądać jedynie i aż - ścianę. Tak. Tej jaskini. Nie widzieli ognia, który świecił za nimi, ani grupy aktorów trzymających kukiełki i rzucających cienie na skałę. Dla tych ludzi, ich cały Świat składał się tylko właśnie z tych cieni i ściany skalnej. I teraz uwaga, gruba akcja. 

Pewnego dnia jeden więzień został z tej jaskini wypuszczony. Z początku był oślepiony światłem dnia, ale po chwili ogarnął ten "matrix" i jego oczy dostosowały się do blasku i po raz pierwszy zobaczył te żywe kolory oraz głębię "prawdziwej" rzeczywistości. Jego wcześniejsze poglądy na temat Świata zostały doszczętnie rozbite, a kiedy pozwolono mu wrócić do jaskini, podekscyowany wyjaśnił pozostałym więźniom, że ich cienie są złudzeniem, albowiem zaledwie kilka kroków przed jaskinią, istnieje bogatszy świat o wyrazistych kolorach. 

Wracamy teraz do pierwszego zdania tego posta. Przescrolluj i wróć. Chyba, że pamiętasz co nastukałam, to w takim razie bardzo mi miło. Równoznacznie... zbliżamy się ku końcowi. 

... Myślisz, że argumenty wypuszczonego więźnia były dla nich sensowne? Jak bardzo by nie próbował ich przekonać, że ich rzeczywistość jest jedynie "szkicem rzeczywistości", oni sądzili, że po prostu idiota oszalał. 

Platon użył ten alegorii, aby wykazać, że istnieje różnica między codziennym wyglądem świata, ukształtowanym przez codzienny język i koncepcje, a samym światem. 

Zdrowy rozsądek zapewnia słabą faksymile tego, co tak naprawdę istnieje "na zewnątrz".